Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αποτελέσματα έρευνας του ΕΦΕΤ για τη γνώση, στάση και συμπεριφορά των Ελλήνων απέναντι στο αλάτι

Τα αποτελέσματα πανελλαδικής έρευνας για τη γνώση, στάση και συμπεριφορά των Ελλήνων απέναντι στο αλάτι παρουσίασε σήμερα ο Πρόεδρος του ΕΦΕΤ Γιάννης Μίχας. Όπως είναι γνωστό η κατανάλωση αλατιού αποτελεί μια βαθιά ριζωμένη συνήθεια των Ελλήνων, καθώς χρησιμοποιείται, τόσο ως ενισχυτικό γεύσης, όσο και ως μέσο συντήρησης και διατήρησης πολλών τροφίμων. Η υπερβολική, ωστόσο, κατανάλωση αλατιού ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την υγεία όπως είναι για παράδειγμα η αυξημένη αρτηριακή πίεση, ενώ ευθύνεται και για άλλες παθολογικές καταστάσεις. Για το λόγο αυτό πλέον οι δράσεις μείωσης αλατιού αποτελούν από τις πιο σημαντικές δράσεις σχετικά με τη διατροφή σε παγκόσμιο επίπεδο, με τα οικονομικά οφέλη για τα κράτη, από τη μείωση της πρόσληψης αλατιού, να είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικά, αφού θα μειώνονταν αντίστοιχα οι δαπάνες για διάφορες παθήσεις που σχετίζονται με την υγεία. Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καλεί τα κράτη μέλη να ενισχύσουν ή, αν δεν διαθέτουν ήδη, να αναπτύξουν συντονισμένες και βιώσιμες εθνικές διατροφικές πολιτικές σχετικά με το αλάτι. 2
Τα παραπάνω οδήγησαν τη Διεύθυνση Διατροφικής Πολιτικής και Ερευνών του ΕΦΕΤ στην εκπόνηση της συγκεκριμένης έρευνας, που έγινε σε εθνικά αντιπροσωπευτικό δείγμα ενηλίκων, μέσω τηλεφωνικής συνέντευξης. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων οι επιστήμονες του ΕΦΕΤ οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι η γνώση και η συμπεριφορά των Ελλήνων απέναντι στο αλάτι πρέπει να γίνουν πιο συνειδητές και να διαφοροποιηθούν αντίστοιχα από αυτές που ισχύουν μέχρι σήμερα. Και τούτο διότι, όπως έγινε αντιληπτό, το ευρύ κοινό :
Γνωρίζει τη σχέση μεταξύ υψηλής κατανάλωσης αλατιού και αυξημένης αρτηριακής πίεσης, όχι όμως και τη συσχέτιση μεταξύ άλλων παθολογικών καταστάσεων.
Θεωρεί ότι καταναλώνει τη σωστή ή λίγη ποσότητα αλατιού ημερησίως, αλλά δεν γνωρίζει ή έχει λανθασμένη εντύπωση για την ποσότητα αλατιού που συστήνουν οι ειδικοί.
Θεωρεί ότι η κυριότερη πηγή αλατιού στην καθημερινή διατροφή του αποτελεί το αλάτι που προστίθεται κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος, ωστόσο φαίνεται να αγνοεί τις κρυμμένες πηγές αλατιού στη διατροφή (ψωμί, τυριά κ.α.).
Έχει σε μεγάλο βαθμό τη συνήθεια να προσθέτει αλάτι κατά την παρασκευή του φαγητού του, ενώ ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι, κατά δήλωσή τους, δεν προσθέτουν αλάτι στο πιάτο τους στο τραπέζι.
Ελέγχει την πρόσληψη αλατιού στην καθημερινότητά του με διάφορους τρόπους όπως, για παράδειγμα, με τον περιορισμό κατανάλωσης τυποποιημένων και επεξεργασμένων τροφίμων.
Μόνο ο ένας στους τρεις διαβάζει τις ετικέτες των τροφίμων ως προς την περιεκτικότητα σε νάτριο.
Ένας στους δύο θεωρεί ότι τα γεύματα στα εστιατόρια, ταβέρνες κτλ περιέχουν πολύ ή πάρα πολύ αλάτι, αλλά λιγότεροι επιθυμούν διατροφική ένδειξη στους καταλόγους εστιατορίων.
 Για τον περιορισμό ή την άρση των κινδύνων που συνιστά η πέραν των ορίων του μέτρου χρήση του αλατιού ο ΕΦΕΤ προχώρησε στη διαμόρφωση ενός πλέγματος προτάσεων και πολιτικών, ορισμένες εκ των οποίων είναι προς υλοποίηση και άλλες προς διαβούλευση που περιλαμβάνει :
Δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης που θα πρέπει να γνωρίζει ποια είναι η συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα πρόσληψης αλατιού (5-6γρ. ημερησίως – 1 κουταλάκι του γλυκού ισοδυναμεί με 5γρ. αλατιού), ποια είναι τα τρόφιμα που αποτελούν κρυμμένες πηγές αλατιού π.χ. ψωμί, ποιες πληροφορίες μπορούμε να αντλήσουμε από τη διατροφική επισήμανση (ετικέτες τροφίμων) σχετικά με την περιεκτικότητα των τροφίμων σε νάτριο κλπ. Ο ΕΦΕΤ έχει ήδη προχωρήσει στην έκδοση ενημερωτικού φυλλαδίου.
Την εκπόνηση εργαστηριακών προγραμμάτων ελέγχου σε συνεργασία με το Γενικό Χημείο του Κράτους με στόχο τη διερεύνηση της περιεκτικότητας νατρίου σε τρόφιμα ευρείας κατανάλωσης.
Τη δημιουργία ομάδας εργασίας στην οποία θα μετέχουν πανεπιστημιακοί, εκπρόσωποι των αρχών ελέγχου της χώρας και εκπρόσωποι του κλάδου των τροφίμων με στόχο την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με ενδεχόμενες εθελοντικές δράσεις για τη μείωση πρόσληψης αλατιού και τον καθορισμό από κοινού μιας προσέγγισης και ενός στόχου για τη μείωση πρόσληψης αλατιού. Μέσα από την ομάδα εργασίας μπορεί να ανοίξει ο διάλογος με :
τους αρτοποιούς ώστε να μειώσουν την ποσότητα αλατιού στο ψωμί, το οποίο αποτελεί και πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο και βασικό στοιχείο της διατροφής του Έλληνα.
τις επιχειρήσεις τροφίμων με στόχο τη σταδιακή μείωση της περιεκτικότητας των τροφίμων που περιέχουν υψηλές τιμές σε αλάτι.
τους υπεύθυνους επιχειρήσεων μαζικής εστίασης ώστε να βρεθούν οι αποτελεσματικότερες δράσεις μείωσης πρόσληψης αλατιού (π.χ. να απομακρύνουν τις αλατιέρες από τα τραπέζια).
 Στην εισήγησή του ο Πρόεδρος του ΕΦΕΤ Γιάννης Μίχας τόνισε μεταξύ άλλων ότι «Σήμερα αναδεικνύουμε μία άλλη εξίσου σημαντική και λιγότερο γνωστή πτυχή του ρόλου μας, αυτή που αφορά στην ανάδειξη προτύπων υγιεινής διατροφής μέσα από τη διεξαγωγή ερευνών, την επεξεργασία και κατάθεση προτάσεων για τη βελτίωση της διατροφικής διαπαιδαγώγησης και διατροφικής συμπεριφοράς των συμπολιτών μας καταναλωτών. Διότι στον ΕΦΕΤ ασφαλώς και μας ενδιαφέρει η διασφάλιση της ποιότητας των τροφίμων. Μας ενδιαφέρει όμως και μας αφορά 
εξίσου η ποιότητα της διατροφής των συμπολιτών μας. Και στόχος μας δεν είναι μόνο να αναδείξουμε τα πλεονεκτήματα της ισορροπημένης και πλήρους διατροφής και να πείσουμε τους συμπολίτες μας γι’ αυτό, αλλά να τους δώσουμε επιπλέον τα κατάλληλα μέσα ώστε να μπορούν να επιλέγουν πιο εύκολα υγιεινά και ασφαλή τρόφιμα. Η συγκεκριμένη έρευνα, λοιπόν, μας βοηθά να βγάλουμε ορισμένα πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για τη γνώση, στάση και συμπεριφορά των Ελλήνων απέναντι στο αλάτι, που με τη σειρά τους θα μας βοηθήσουν να επεξεργαστούμε, να μορφοποιήσουμε και να υλοποιήσουμε τις πολιτικές που απαιτούνται για τη βελτίωση της διατροφικής μας συμπεριφοράς. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα στελέχη της Διεύθυνσης Διατροφικής Πολιτικής και Ερευνών του ΕΦΕΤ για την άρτια προσπάθειά τους».
Στην ιστοσελίδα του ΕΦΕΤ μπορείτε να βρείτε τα αναλυτικά στοιχεία της έρευνας.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΛΙΠΟΥΣ ΑΝΑ ΦΥΛΟ ΚΑΙ ΗΛΙΚΙΑ

  Πριν μιλήσουμε για το φυσιολογικό ποσοστό λίπους, καλό είναι να γνωρίζετε και κάποιες παραμέτρους που το καθορίζουν: 1. Γενικότερα, οι γυναίκες έχουν περισσότερο λίπος από τους άντρες. 2. Υπάρχει μια γενικότερη αύξηση του συνολικού σωματικού λίπους με την ηλικία. 3. Το σωματικό λίπος ποικίλλει κατά πολύ ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και την κληρονομικότητα. 4. Τα επιθυμητά ποσοστά λίπους στους αθλητές είναι μικρότερα από το γενικότερο πληθυσμό, 5-12% περίπου για τους άντρες και 10-16% περίπου για τις γυναίκες, αλλά μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το είδος του αθλήματος.  Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΙΚΟΥ ΛΙΠΟΥΣ   Η γνώση του σωματικού λίπους είναι πολύ χρήσιμη καθώς αυτό έχει άμεση επίδραση στην υγεία του ανθρώπου και η σωστή εκτίμησή του μπορεί να βοηθήσει σε πολλούς τομείς. Ο κύριος τομέας στον οποίο είναι απαραίτητη η εκτίμηση του σωματικού λίπους είναι η διάγνωση του βαθμού παχυσαρκίας ενός ατόμου. Η εκτίμηση του λίπους είναι το εργαλείο π...

Να επιλέξω αρνί ή κατσίκι για το Πασχαλινό τραπέζι;

Επιμέλεια:  Ελένη Ν. Φουσέκα  Διαιτολόγος Διατροφολόγος Επ. συνεργάτης Μedi diatrofi.gr Η Κυριακή του Πάσχα πλησιάζει , η προετοιμασία για το γιορτινό τραπέζι έχει ήδη ξεκινήσει και μικροί και μεγάλοι περιμένουν το παραδοσιακό σούβλισμα του οβελία με ανυπομονησία . Τα ερωτήματα πολλά για το γιορτινό τραπέζι και μεταξύ αυτών το δίλλημα αρνί ή κατσίκι;   Ας τα συγκρίνουμε λοιπόν! Αν προσέχετε τη γραμμή σας το αρνί δεν ενδείκνυται για συχνή κατανάλωση διότι αποδίδει στην ίδια ποσότητα   περισσότερες θερμίδες από το κατσίκι. 100 γρ αρνιού μας δίνουν 265 θερμίδες ενώ η ίδια ποσότητα κατσικιού αποδίδει σχεδόν 100 θερμίδες λιγότερες ( 154 θερμίδες τα 100 γρ). Το αρνί είναι πλούσιο σε κορεσμένο λίπος , το οποίο συνδέεται με καρδιαγγειακά νοσήματα και το πιο άπαχο μέρος του αρνιού είναι το μπούτι. Αντιθέτως   το κατσίκι αποτελεί καλή πηγή συνενζύμου Q 10,όπου λόγω της αντιοξειδωτικής του δράσης μειώνει την LDL («κακή» χοληστερόλη)...

Πρεμιέρα για την στέβια

Την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011 η Ευρώπη υποδέχθηκε μία νέα φυσική ουσία, που είναι ευρέως γνωστή στις χώρες όπου χρησιμοποιείται ως στέβια. Η στέβια (Stevia rebaudiana) είναι ένα θαμνώδες φυτό, του οποίου τα φύλλα σε σκόνη πρώτη χρησιμοποίησε η φυλή των Γκουαράνι της Παραγουάης, για να δώσει γλυκιά γεύση στα ποτά της. Σε κάποιες περιοχές, όπως η Νότιος Αμερική, το φυτό αναπτύσσεται, συλλέγεται και χρησιμοποιείται ως γλυκαντική ουσία (φυσική) εδώ και δύο αιώνες. Οι γλυκοζίτες στεβιόλης που έχουν εγκριθεί για χρήση σε τρόφιμα και ποτά, είναι τα πιο γλυκά από τα δεκάδες γλυκά συστατικά των φύλλων του φυτού στέβια και είναι 200 με 300 φορές γλυκύτεροι από τη ζάχαρη. Το γλυκαντικό που προέρχεται από τη στέβια είναι ανθεκτικό ακόμη και σε θερμοκρασίες 200 βαθμών Κελσίου, ιδιότητα που επιτρέπει τη χρήση του στη μαγειρική και την ζαχαροπλαστική. Οι πρώτοι έλεγχοι για την ασφάλεια της στέβια και των γλυκαντικών που προέρχονται από αυτή ξεκίνησαν στις αρχές του 1970 στην Ιαπωνία κα...